Πώς αποφάσισα να γίνω νηπιαγωγός

Σεπτεμβρίου 22, 2017
    Η απόφαση μου να γίνω νηπιαγωγός προέκυψε φυσικά. Δεν ήταν κάτι για το οποίο προβληματίστηκα πάρα πολύ. Ήδη από την ηλικία των 15 είχα αρχίσει να ασχολούμαι με παιδιά, κάνοντας babysitting και αυτό ήταν κάτι που μου άρεσε. Όπως σας ανέφερα και στην προηγούμενη μου ανάρτηση η επιθυμία μου να γίνω νηπιαγωγός είχε προκύψει αρχικά μέσα από το παιχνίδι.
Πώς αποφάσισα να γίνω νηπιαγωγός

    Βέβαια είναι γεγονός ότι εμπνεύστηκα και από την αδερφή μου ώστε να επιλέξω αυτή τη σχολή. Καθώς και εκείνη τελείωσε πριν δύο χρόνια το τμήμα στο οποίο φοιτώ και εγώ τώρα. Της ίδιας δεν της άρεσε ιδιαίτερα η συγκεκριμένη σχολή γιατί ήταν η δεύτερη επιλογή της. Μιλούσαμε συχνά για τα μαθήματα που έκανε εκεί. Είτε για το ποια τις άρεσαν και ποια όχι,είτε για το ποια είχαν μεγαλύτερη δυσκολία. Όλα ανεξαιρέτως μου φαίνονταν ενδιαφέροντα. Οπότε κατέληξα ήδη από τη δευτέρα λυκείου να είμαι 100% σίγουρη πως θέλω να σπουδάσω νηπιαγωγός. Σκέφτηκα λοιπόν πως το τμήμα προσχολικής εκπαίδευσης ήταν το καταλληλότερο  που μπορούσα να επιλέξω, για να μπορέσω μέσα από τα μαθήματα που γίνονται εκεί να καταλάβω καλύτερα την ψυχολογία και τις ανάγκες των παιδιών προσχολικής και νηπιακής ηλικίας. Σκοπός μου είναι στο μέλλον να μπορέσω να εργαστώ επαγγελματικά στον τομέα της δημιουργικής απασχόλησης παιδιών νηπιακής και προσχολικής ηλικίας, κάνοντας το χόμπι μου επάγγελμα.
    Στην τρίτη λυκείου όμως υπήρξαν καθηγητές οι οποίοι ξέροντας πως ήμουν άριστη μαθήτρια προσπάθησαν να με κάνουν να αλλάξω γνώμη και να επιλέξω ως “στόχο” κάποια σχολή με περισσότερα μόρια όπως για παράδειγμα τη νομική ή την ψυχολογία. Εγώ όμως ήμουν σίγουρη για την απόφαση που είχα πάρει και δεν μπόρεσαν να με μεταπείσουν. Για ‘μένα κριτήριο για να επιλέξω τη σχολή μου αποτέλεσε η απάντηση σε μια και μόνο πολύ απλή ερώτηση: “ποια είναι η δουλειά στην οποία μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να πηγαίνει σε λίγα χρόνια κάθε πρωί με χαρά;”. Η μόνη μου απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση ήταν το νηπιαγωγείο! Σε καμία περίπτωση δεν σκέφτηκα να εξαγοράσω κάποια σχολή με μεγαλύτερο κύρος χρησιμοποιώντας τα μόρια των πανελληνίων ακόμη και μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Γιατί πιστεύω πως ο καθένας πρέπει να επιλέγει να κάνει αυτό που του αρέσει,αυτό που λέει η καρδιά του. Όταν ήρθε η ώρα για το μηχανογραφικό το οποίο έκανα μαζί με έναν αξιόλογο καθηγητή μου, με ενδιέφερε μονάχα να βάλω το τμήμα προσχολικής εκπαίδευσης ως πρώτη επιλογή. Είχα 5.000 μόρια παραπάνω απ’ αυτά που απαιτούσε η βάση της προηγούμενης χρονιάς για τη σχολή μου και ήμουν βέβαιη πως όσο κι αν ανέβαιναν οι βάσεις θα περνούσα εκεί που ήθελα.
   Έτσι κι έγινε!Τη συνέχεια θα τη διαβάζετε σιγά σιγά σε αυτό το μπλογκ καθώς θα καταγράφω τις εμπειρίες μου από τη σχολή!

1 σχόλιο:

  1. Μυρτώ μου, σου εύχομαι ολόψυχα καλή αρχή στο όμορφο ταξίδι που επέλεξες! Είμαι κι εγώ συνάδελφος εν ενεργεία και μπορώ με σιγουριά να πω πως κάθε πρωί περνώ το κατώφλι του σχολείου με χαμόγελο! Είναι το πιο όμορφο και το πιο απαιτητικό (αν θες να είσαι σωστή) επάγγελμα του κόσμου!!! Θα τα λέμε! Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.